Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

υπάρχει

είναι η ευτυχία κάτι
που ανακαλύπτεις ξαφνικά
μετά απ` το μεγάλο πόνο
σου κρατάει για λίγο το χέρι
σε κοιτάει στα μάτια για πάντα
και ξέρεις τώρα πως υπάρχει
και θάρθει ξανά

1 σχόλιο:

  1. Πολύ καλό, Μαρία! Θυμίζει μοντέρνα ποίηση της γενιάς του '70, αλλά είναι γνήσιο το συναίσθημά του.
    Ειδικά η κλιμάκωση από "τό χέρι"/άγγιγμα("για λίγο"), στα "μάτια" /βλέμμα-κατανόηση ("για πάντα") και τέλος στην επίγνωση/"ξέρεις" ("θάρθει ξανά"), είναι πολύ πολύ επιτυχημένη ως σχήμα λόγου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή